احمد بن محمد ميبدى
427
خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )
جبّارى بر خلق ظاهر گردد ، و اين قالبها و شبحها و اين عضوها و اندامها از هم جدا و تنها همه از صورتها جدا گشته و ريزريز در جهان پراكنده شده ، همه را در عرصات قيامت گرد هم آرند ! سوره 47 آيه 18 18 - فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ . آيه . فرداى رستاخيز كه ناگهان خواهد آمد ، خداوند در آن موقف هيبت و در آن ايستگاه قهر و رحمت ، جبّاروار گويد : خداى يگانه منم ، رحمن و رحيم منم ، پادشاه جهان هستى منم ، سلام و سلامتدهنده منم ، مؤمن و مهيمن منم ، دانندهء راز خلق منم ، متكبّر باكبرياء منم . مردم اين نامها را از خداوند بىواسطه شنوند ! آنگاه خطاب كند كه : دنيا من آفريدم ، نيست بود من هست كردم ، باز من آن را نيست كردم ، خلق را آفريدم ، از آفريدن آنان در ملك من نه زيادتى است و نه نقصانى ! امروز روزى است كه مؤمنان را به فضل خود بيامرزم ، و كافران را به عدل خود كيفر دهم . نصيب دوستان ما امروز از ما لطف است و فضل ، و نصيب دشمنان ما از ما امروز عدل است و قهر ، مؤمنان و موحّدان و معتقدان را حور و قصور است و شراب طهور از پادشاه غفور در سراى سرور و دشمنان را ماتم بيگانگى و مصيبت جدائى و رسوائى است ، پادشاه با آنان در خشم و ايشان در عذاب ، نه رَستن را اميد و نه خواندن را جواب ! با آن عيش ناخوش ، جاويد در آتش عذاب ! انس بن مالك گويد : از رسول خدا شنيدم كه فرمود : از نشانيهاى رستاخيز اين است كه در جهان دانش حقيقى كم و نادانى بسيار باشد و زنا و شرابخوارى فراوان گردد و مردان كمتر و زنان بيشتر شوند . عربى از پيغمبر پرسيد : علامت رستاخيز چيست ؟ فرمود : هروقت امور مردم ضايع شود ، گفت : آن چگونه است ؟ فرمود : هروقت كارها را به نااهل سپرند نشان رستاخيز است . تفسير لفظى [ آيات 19 الى 38 ] 19 - فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَ مَثْواكُمْ . پس بدان ( اى محمّد ) كه نيست خدائى جز خداى يگانه ، و آمرزش مىخواه براى گناه خودت و براى مرد و زن باايمان ، و خداوند چگونگى گرديدن شما را در اين جهان از حالى بحالى ، و جايگاه شما در آن جهان كه هركس در كدام جاى باشد ( بهشت يا دوزخ ) ، همه را مىداند . 20 - وَ يَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْ لا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَ ذُكِرَ فِيهَا الْقِتالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلى لَهُمْ . آنان كه ايمان آوردند مىگويند : چرا سورهاى از قرآن ( براى جهاد ) نمىفرستند ؟ درحالىكه چون سورهء بر جاى داشته و استوارى بفرستند و در آن يادى از جنگ با دشمنان باشد ، مىبينى آنها كه در دلشان شك و گمان است تو را طورى مىنگرند چنان كه كسى در فرشتهء مرگ ( كه براى ميراندن او آمده ) مىنگرد ! پس براى آنها بهتر است كه از آنچه مىترسيدند برسند ( تا مگر باشد كه پرهيز كنند ) . 21 - طاعَةٌ وَ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ فَإِذا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ . ( مردم را ) فرمانبردارى و سخن پسنديده بايد ، پس چون كارى به كردگار رسد اگر با آن كار راست مىرفتند براى آنها بهتر بود ! 22 - فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ . در سر